1. „Matko Odkupiciela... Gwiazdo morska, do nieba ścieżko
najprościejsza, Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego... Racz podźwignąć,
prosimy, lud upadający, w grzechach swych uwikłany, powstać z nich pragnący”.
Dziś zgromadzeni u Twoich stóp w Cova da Iria, Matko Chrystusa i Matko
Kościoła, raz jeszcze zwracamy się do Ciebie, aby podziękować za wszystko, coś
uczyniła w ciągu tych trudnych lat dla Kościoła, dla każdego z nas i dla całej
ludzkości.
2. „Okaż, żeś jest Matką!“. Ileż razy kierowaliśmy do Ciebie to wezwanie! Dziś
jesteśmy tu, aby dziękować, żeś zawsze nas wysłuchiwała, że okazywałaś się
Matką: Matko misyjnego Kościoła idącego drogami ziemi ku trzeciemu milenium
chrześcijaństwa, Matko ludzi, dziękujemy Ci za nieustanną opiekę, która
pozwoliła nam uniknąć katastrof i nieodwracalnych zniszczeń, umożliwiła postęp
i osiągnięcie nowoczesnych zdobyczy społecznych.
Matko narodów, dziękujemy za te niespodziewane przemiany, które przywróciły
wiarę w przyszłość narodom nazbyt już długo pozostającym w ucisku i
upokarzanym; Matko życia, dziękujemy Ci za liczne znaki, mówiące o tym, że
jesteś z nami, że chronisz nas przed złem i przed mocami śmierci; byłaś mi
Matką zawsze, a w sposób szczególny 13 maja 1981 roku, kiedy czułam przy sobie
Twoją opiekuńczą obecność; Matko każdego człowieka, walcząca o życie, które nie
zna śmierci. Matko ludzkości, odkupionej krwią Chrystusa. Matko miłości
doskonałej, Matko nadziei i pokoju. Święta Matko Odkupiciela.
3. „Okaż, żeś jest Matką!“. Tak, nie przestawaj okazywać, żeś jest Matką
wszystkich, świat bowiem potrzebuje Ciebie. Nowa sytuacja narodów i Kościoła
wciąż pozostaje chwiejna i niepewna. Wciąż jeszcze istnieje niebezpieczeństwo,
że miejsce marksizmu zająć może ateizm w innej postaci, który wychwalając
wolność zmierza do zniszczenia samych korzeni moralności ludzkiej i
chrześcijańskiej.
Matko nadziei, bądź nam towarzyszką drogi, towarzyszką drogi człowieka schyłku
XX w., ludzi wszystkich kultur i ras, wszystkich stanów i każdego wieku. Bądź
towarzyszką narodów w ich dążeniu do solidarności i miłości wzajemnej. Bądź z
młodymi, bohaterami dni pokoju, które nadejdą. Potrzebują Ciebie narody, które
niedawno odzyskały przestrzenie wolności i teraz budują swoją przyszłość.
Potrzebuje Ciebie Europa, która – od Zachodu po Wschód – nie zdoła odnaleźć
swej prawdziwej tożsamości, jeżeli na nowo nie odkryje wspólnych
chrześcijańskich korzeni. Potrzebuje Ciebie świat, ażeby położyć kres tak wielu
gwałtownym konfliktom, które wciąż jeszcze są jego udręką.
4. „Okaż, żeś jest Matką!“. Okaż się Matką ubogich – tego, który umiera z
głodu, jest śmiertelnie chory, tego, kogo spotkała krzywda i niesprawiedliwość,
kto nie znajduje pracy, kto bezdomny i nie ma gdzie się schronić, tego, kto
znosi ucisk, jest wyzyskiwany, kto z dala od Boga rozpaczliwie i daremnie szuka
uciszenia. Pomóż nam bronić życia, które jest odbiciem miłości Boga, pomóż
bronić go zawsze, od świtu aż po jego naturalny zachód. Okaż się Matką jedności
i pokoju. Niech nadejdzie kres przemocy i niesprawiedliwości wszędzie tam,
gdzie one istnieją, niech w rodzinach rozkwita jedność i zgoda, a pomiędzy
narodami wzajemne zrozumienie i szacunek; niech pokój, prawdziwy pokój zapanuje
na całym świecie ziemskim! Maryjo, daj światu Chrystusa, który jest naszym
pokojem. Niechaj narodów nie dzieli już nienawiść i pragnienie zemsty; świat
zaś niech nie ulegnie mirażom fałszywego dobrobytu, który zabija godność osoby
i wystawia na nieustanne ryzyko całe stworzenie. Okaż się Matką nadziei! Czuwaj
na czekającej nas jeszcze drodze. Czuwaj nad ludźmi, nad narodami w nowej
sytuacji, którym nadal zagraża widmo nowej wojny. Czuwaj nad odpowiedzialnymi
za losy państw i nad tymi, co w swoich rękach mają przyszły los ludzki. Czuwaj
nad Kościołem zawsze narażonym na zasadzki ducha tego świata. W sposób
szczególny czuwaj nad najbliższym zgromadzeniem Synodu Biskupów, ważnym etapem
na drodze nowej ewangelizacji Europy. Czuwaj nad moją posługą Następcy Piotra,
która jest służbą Ewangelii i służbą ludziom, i kieruj ją ku nowym horyzontom
misyjnej działalności Kościoła.
5. Totus Tuus! W kolegialnej jedności z Pasterzami, w komunii z całym ludem
Bożym rozsianym po świecie, odnawiam dziś przed Tobą synowskie zawierzenie
rodzaju ludzkiego. Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością. Postanawiamy iść z
Tobą za Chrystusem, Odkupicielem człowieka: niechaj nie ciąży nam zmęczenie,
trud niech nie opóźnia naszych kroków, przeszkody niech odwagi w nas nie gaszą,
a smutek – radości serca. Maryjo, Matko Odkupiciela, zawsze bądź Matką dla
wszystkich, czuwaj nad naszą wędrówką i spraw, byśmy w niebie pełni radości
oglądali Twojego Syna. Amen!
ŻRÓDŁO:
1) rozaniec.eu